Plac Piastowski.
W Studium historyczno-urbanistycznym Jeleniej Góry czytamy:
„Ulica stanowiąca trzon układu urbanistycznego Cieplic.
Jej zabudowę zapoczątkowało wzniesienie w XVI lub XVII w. renesansowego pałacu Schaffgotschów.
Przed fasadą pałacu założono plac zamkowy (Schlossplatz) z szpalerem drzew (ob. środkowa część ulicy Piastowskiej).
Ulica spełniała wówczas funkcję drogi komunikacyjnej między Cieplicami a Sobieszowem, gdzie znajdował się zamek Chojnik i ordynacja majątku Schaffgotschów.
W 4 ćw. XVIII w. w związku z rozbudową pałacu w Cieplicach do obecnych rozmiarów dużej rezydencji, powstał nowy plac zamkowy,
który dał początek kolejnemu etapowi rozwoju przestrzennego ulicy. Około połowy XVIII w., przy środkowej części dzisiejszej ulicy,
założono zespół kościoła ewangelickiego. Gdy w latach 1781 1783 pomiędzy wsią Malinnik a Cieplicami wytyczono nową drogę do Jeleniej Góry (ob. ul. Wolności),
prowadzący do niej plac Piastowski przejął funkcję głównego traktu komunikacyjnego Cieplic. (…)
Powstawały tam głównie zajazdy i hotele, początkowo jednokondygnacyjne wykonane z drewna i konstrukcji ryglowej, w drugiej połowie XIX w.
i na początku XX w. zastąpione budynkami murowanymi dwu- i trzykondygnacyjnymi.
Zabudowa starszej, zachodniej i środkowej części ulicy (vis a vis pałacu Schaffgotschów i zespołu kościoła ewangelickiego)
pochodzi głównie z XVIII w. z późniejszymi przebudowami.
Charakter zabudowy pl. Piastowskiego, obecnie typu miejskiego (XVIII i XIX w.) jest mieszany.
Są to dawne pensjonaty, zajazdy, hotele oraz budynki użyteczności publicznej, w części także kamienice mieszkalne.”

Dodaj komentarz

%d bloggers like this: